Fragment

Lees alvast enkele korte passages uit het boek!

 

 

‘Je hebt met elkaar een buurtje opgebouwd’

Antoine Hendriks uit Smeetsland
Antoine Hendriks uit Smeetsland

“Dit valt onder nostalgie. Het is hier gezellig, je hebt leuke contacten met iedereen, je maakt een praatje en een lolletje, loopt elkaar een beetje te kisten. Het is een echt dorp. Als de buurvrouw weg is, let ik op haar huis en andersom. Het gaat er heel gemoedelijk aan toe. Zit ik in de zomer in mijn stoeltje aan de voorkant met een pilsje in de hand, roep ik: ‘Hé buurman, hoe is het?’ ‘Prima, smaakt ‘ie?’. Zo gaat dat hier. Je hebt met elkaar een buurtje opgebouwd wat de woningcorporatie nu uit elkaar rukt.”

‘Mijn huis was dichtgemaakt met stalen platen’

Tetes Tomasowa uit Nieuw Crooswijk
Tetes Tomasowa uit Nieuw Crooswijk

In december 2007 was de rest van de straat leeg en begon men de woningen dicht te maken. “Ik was de enige nog. Op vrijdag 21 december kwam ik uit mijn werk. Ik kon niet naar binnen: mijn huis was dichtgemaakt met stalen platen! Het was vrijdag dus alles was al dicht, en in het weekend natuurlijk ook. Op maandag de 24e kon ik niemand bereiken vanwege de feestdagen. Al die tijd kon ik mijn woning niet in. Ik wilde naar binnen, bij mijn spullen! Ik heb die dagen overal en nergens doorgebracht: bij mijn moeder, mijn huidige vriendin, mijn kinderen.”

‘Als de mensen vinden dat het voldoet, dan voldoet het’

Menno Janssen uit Nieuw Crooswijk
Menno Janssen uit Nieuw Crooswijk

Vaak zegt men in herstructureringsgebieden dat de woningen ‘niet meer voldoen aan de eisen van deze tijd’. “Wat die eisen van deze tijd zijn? Dat is een vaag verhaal. Mijn mening is dat als de mensen die er wonen, zeggen dat het voldoet, dan voldoet het. In de gehele wijk was er één huis zonder douche. Dan zegt men direct: ‘Er zijn zelfs huizen zonder douche.'”

‘Met bouwpuin werd het pad opgeknapt’

Cor uit Smeetsland
Cor uit Smeetsland

“In opdracht van de woningbouw sloopte men de schuurtjes van leeggekomen woningen. Dat werd één groot drama. Ze reden de hele heg en het achterpad aan bonken, de schutting van de buren viel in diggelen en het achterpad veranderde in een grote modderpoel. Ik zei: ‘Jongens, ik woon hier nog! Mag ik alsjeblieft mijn achterpad nog gebruiken?’ Nou, ze luisterden, hoor. Met bouwpuin werd het pad opgeknapt. Er zitten zelfs glasscherven tussen die ook verspreid door de tuinen liggen.”

‘Nooit meer een dorp in de stad’

Nel en Jan de Groot uit Nieuw Crooswijk
Nel en Jan de Groot uit Nieuw Crooswijk

“Het oude Nieuw Crooswijk zal nooit meer terugkomen. Het is niet meer hetzelfde als er mensen met meer centen en twee auto’s voor de deur wonen. Ik denk dat die toch een ander karakter hebben. De sociale verbondenheid vermindert een eind. Mensen zullen veel meer langs elkaar heen leven. De naam Crooswijk zal blijven bestaan, maar qua buurt en bewoners wordt het nooit meer hetzelfde. Nooit zal het meer een dorp in de stad zijn.”